Mateusz Piechnik

Chronografy kojarzone są przede wszystkim ze Szwajcarią. Jednak silne ośrodki produkujące skomplikowane mechanizmy powstawały również nad Łabą i Renem. Niemiecką manufakturą bardzo zasłużoną w produkcji chronografów jest bez wątpienia Junghans.

Rattrapante (z franc.: dogonić, nadrobić; obecnie równie często stosowany jest termin z języka angielskiego – split-seconds), uznawany za najbardziej zaawansowany mechanicznie, bywa nazywany również podwójnym chronografem. Jaka była historia tych niestandardowo skomplikowanych „stoperów”?

Pierwsza połowa lat 50. to w zakresie zegarków nurkowych rywalizacja o prymat pomiędzy Rolexem Submarinerem a Blancpainem Fifty Fathoms (dziś już wiemy, że historia tego drugiego została „podkolorowana” i wszedł on na rynek później, niż deklaruje Blancpain), do której po kilku latach włączyła się również Omega z modelem Seamaster. Otworzyły to, wraz z rosnącym zainteresowaniem podwodną eksploracją, szerzej drzwi dla innych producentów zegarków nurkowych w drugiej połowie dekady.

Excelsior Park był, obok Longinesa i Leonidasa, jednym z najważniejszych producentów chronografów i stoperów w Saint-Imier. W tym miejscu chciałbym natomiast poświęcić kilka słów również firmie Gallet, która była najważniejszym partnerem biznesowym Excelsior Park. Choć Gallet sam nie produkował mechanizmów z funkcją stopera, to wprowadził na rynek wiele udanych i innowacyjnych chronografów.

Jednym z najwcześniejszych, a zarazem najważniejszych obszarów zastosowania chronografów i stoperów była armia. Dużo wcześniej, zanim chronografy stały się praktycznym sprzętem pilotów bojowych, bo już w latach 90. XIX wieku były używane w czołowych armiach ówczesnego świata jako stopery i chronografy artyleryjskie, pomagające ocenić odległość do stanowiska wrogiej baterii lub okrętu. Mimo to, bez dwóch zdań to właśnie zastosowanie zegarków ze stoperem przez lotnictwo wojskowe stoi za ich […]

Chronograf z naciągiem automatycznym był marzeniem wielu konstruktorów i producentów już od lat 50. Szybko okazało się jednak, że skonstruowanie praktycznego mechanizmu o takiej specyfice jest zadaniem dużo trudniejszym, niż ktokolwiek mógł początkowo przypuszczać. Jak doszło do przełamania tej kolejnej zegarmistrzowskiej granicy? Zapraszam do lektury.

Podwaliny firma Longines zostały położone w miejscowości Saint-Imier przez Auguste Agassiza w 1832 roku. Prawdziwy rozwój marki nastąpił jednak w latach 50-80 XIX wieku, kiedy kierownictwo nad firmą przejął Ernest Francillon. W 1867 r. wybudowano fabrykę Longines, a w roku 1889 Francillon zastrzegł nazwę Longines oraz logo z uskrzydloną klepsydrą (chociaż nazwa Longines była stosowana już od 1867 r.). Logo Longines jest jednym z najstarszych znanych zarejestrowanych znaków towarowych […]

Jedną z bardziej zasłużonych manufaktur wywodzących się z Saint-Imier był Leonidas, którego początki sięgają pierwszej połowy XIX wieku, a historia splotła jej dzieje z rodziną Janneretów i Heuerów. Zacznijmy jednak od początku.